Podkarmianie pobudzające to karmienie stosowane nie po to, by "nalać" jak najwięcej zapasów, lecz aby pobudzić rodzinę do określonej aktywności (najczęściej do kontrolowanego czerwienia i rozwoju) w odpowiednim momencie sezonu. W kontekście zimowli kluczowe jest, by w rodzinie znalazła się odpowiednia liczba pszczół zimowych i by rodzina weszła w okres jesienny w stabilnym stanie (z odpowiednimi zapasami i bez niepotrzebnego przeciągania intensywnego czerwienia).
Termin zakończenia podkarmiania pobudzającego musi uwzględniać, że:
- pokarm (np. syrop) wymaga czasu na pobranie, przerobienie i zasklepienie,
- zbyt późne karmienie może utrzymywać bodźce do czerwienia, co zwiększa zużycie zapasów i może pogarszać przygotowanie do zimy,
- w późnym lecie i jesienią warunki pogodowe utrudniają intensywne prace w ulu oraz obloty.
Odpowiedź "20-25 sierpnia" odzwierciedla ideę zakończenia bodźcowania najpóźniej pod koniec lata, zanim zacznie się typowo jesienny etap przygotowań. Opcja "20-25 lipca" może być zbyt wczesna w wielu przebiegach sezonu, bo nie zawsze odpowiada realnemu układowi pożytków i cyklowi rozwojowemu rodzin. Daty "25-30 września" oraz "25-30 października" są bardzo późne jak na karmienie pobudzające przed zimowlą: wtedy ryzyko negatywnych skutków (przeciąganie czerwienia, kłopoty z przeróbką i organizacją gniazda) jest większe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "pobudzające" i "do zimowli", szukaj odpowiedzi, która oznacza wcześnie (koniec lata), a nie późną jesień. Jednocześnie pamiętaj, że w praktyce pasiecznej terminy są regionalne i zależne od pogody.
