Określenie "głuchoniewidoma" odnosi się do osoby, u której współwystępują ograniczenia w słyszeniu i widzeniu. Taka sytuacja oznacza połączenie (sprzężenie) dwóch niepełnosprawności dotyczących zmysłów, czyli sprzężoną niepełnosprawność sensoryczną. W praktyce ma to duże znaczenie dla organizacji wsparcia: trudniejszy jest dostęp do informacji, orientacja w przestrzeni oraz komunikacja, bo dwa podstawowe kanały odbioru bodźców są jednocześnie osłabione.
Odpowiedź "z wrodzoną niepełnosprawnością intelektualną" jest nieprawidłowa, ponieważ opisuje ograniczenia funkcjonowania poznawczego (np. rozumowania, uczenia się), a nie uszkodzenia zmysłów. Sama głuchoniewidomość nie przesądza o poziomie intelektualnym.
Odpowiedź "ze sprzężoną niepełnosprawnością fizyczną" jest błędna, bo "fizyczna" odnosi się głównie do narządu ruchu lub ogólnej sprawności ciała. W głuchoniewidomości kluczowe są bariery w percepcji wzrokowej i słuchowej, nie w motoryce.
Odpowiedź "z wrodzoną niepełnosprawnością psychofizyczną" także nie pasuje: termin ten bywa używany w innych kontekstach i nie definiuje wprost jednoczesnego uszkodzenia słuchu i wzroku. W tym pytaniu sprawdzana jest umiejętność poprawnego przypisania głuchoniewidomości do kategorii sensorycznej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w nazwie występują elementy odnoszące się do zmysłów (np. "głucho-", "-niewid-"), najpierw rozważ kategorię sensoryczną oraz możliwość sprzężenia dwóch ograniczeń.
