Opis sytuacji wskazuje, że podopieczny szczególnie lubi pracę w ogródku, a jego pasją jest zakładanie i pielęgnacja rabat kwiatowych. To typowe aktywności ogrodnicze: sadzenie, przesadzanie, podlewanie, pielenie, przycinanie, planowanie nasadzeń. Metodą terapii zajęciowej, która wykorzystuje kontakt z roślinami i czynności ogrodnicze jako narzędzie wspierania sprawności oraz dobrostanu, jest hortikuloterapia.
Dlaczego to działa w praktyce opiekuńczej? Zajęcia ogrodnicze można łatwo dopasować do możliwości osoby: od prostych zadań (podlewanie, sortowanie nasion) po bardziej złożone (komponowanie rabaty). Mogą wspierać motorykę małą i dużą, koordynację wzrokowo-ruchową, koncentrację, a także dawać poczucie sprawczości i sensu. W DPS jest to często wartościowa forma aktywizacji, bo nawiązuje do wcześniejszych ról życiowych i zainteresowań podopiecznego.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do opisu:
- Silwoterapia jest kojarzona z oddziaływaniem środowiska leśnego (kontakt z lasem), a nie z konkretnymi pracami w ogródku i pielęgnacją roślin w rabatach.
- Talasoterapia dotyczy wykorzystania środowiska morskiego (np. klimat, woda morska), więc nie odpowiada aktywnościom ogrodniczym opisanym w zadaniu.
- Socjoterapia koncentruje się na pracy nad funkcjonowaniem społecznym (najczęściej w grupie) i nie jest metodą opartą o pielęgnację rabat kwiatowych jako główny środek oddziaływania.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się rośliny, ogród, rabaty i pielęgnacja – najczęściej chodzi o dobór metody związanej z ogrodnictwem. Zawsze jednak warto rozumieć sens pojęcia, a nie opierać się wyłącznie na skojarzeniu.
