W opisanej sytuacji kluczowa jest potrzeba wydalania oraz ograniczona samodzielność podopiecznego. Skoro mieszka w starym budynku bez łazienki i ma duże trudności w poruszaniu się, należy zaproponować rozwiązanie, które umożliwi bezpieczne i higieniczne wykonanie czynności fizjologicznych w pobliżu miejsca przebywania.
Odpowiedź "toaletowego" jest właściwa, ponieważ wózek/krzesło toaletowe (sanitarne) jest przeznaczone właśnie do korzystania z pojemnika sanitarnego lub nakładki, często ma łatwe do dezynfekcji elementy, możliwość podjazdu i stabilne podłokietniki ułatwiające transfer. W praktyce ogranicza ryzyko upadku, skraca dystans do miejsca załatwienia potrzeby i wspiera zachowanie godności (mniej sytuacji awaryjnych i pośpiechu).
Odpowiedź "spacerowego" jest nieprawidłowa, bo taki wózek służy do przemieszczania podczas spacerów i aktywności poza miejscem odpoczynku; nie rozwiązuje problemu wydalania ani higieny. Odpowiedź "inwalidzkiego" także nie jest najlepszym dopasowaniem do celu pytania: wózek inwalidzki jest sprzętem transportowym do poruszania się, a nie sprzętem sanitarnym (choć czasem bywa używany pomocniczo, nie jest dedykowany do potrzeb fizjologicznych). Odpowiedź "interaktywnego" jest błędna, bo nie stanowi standardowej kategorii wózka stosowanej do tej czynności w opiece.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór sprzętu najpierw nazwij czynność/ryzyko (tu: wydalanie, brak łazienki, ryzyko upadku), dopiero potem dobieraj narzędzie. To pomaga nie ulec skojarzeniu, że "wózek inwalidzki jest do wszystkiego".
