Nitowanie jest metodą wykonywania połączeń nierozłącznych, w których elementem łączącym jest nit. Podczas wykonywania złącza nitowego jeden z łbów nitu jest gotowy (fabryczny), a drugi powstaje w trakcie montażu przez plastyczne odkształcenie końca trzpienia nitu.
Właśnie do tego etapu służą wskazane w pytaniu narzędzia:
- Podpórka z zagłębieniem (podpierak) jest używana do stabilnego podparcia istniejącego łba nitu. Zagłębienie ułatwia utrzymanie łba w osi i ogranicza ześlizgiwanie się narzędzia, co poprawia jakość zakucia.
- Zakuwnik służy do uformowania drugiego łba nitu (zakucia) przez uderzenia (zwykle młotkiem) lub docisk. Kształt końcówki zakuwnika wpływa na kształt uzyskanego łba.
Dlatego odpowiedź "nitowania" jest zgodna z funkcją tych narzędzi: podparcie i zakuwanie to kluczowe czynności w technologii nitowania.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo dotyczą innych operacji i innych narzędzi:
- "skrobania" to obróbka ręczna usuwająca naddatek materiału skrobakiem w celu uzyskania pasowania lub równomiernej powierzchni. Nie wymaga podpórki z zagłębieniem ani zakuwnika.
- "przecinania" (np. przecinakiem) polega na rozdzielaniu materiału. Narzędzia do przecinania mają inną geometrię i przeznaczenie niż narzędzia do kształtowania łba nitu.
- "gwintowania" wykonuje się gwintownikami i narzynkami (lub narzędziami maszynowymi) w celu uzyskania gwintu. Tu także nie stosuje się podpórek i zakuwników.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się procesy "skrawające" (skrobanie, przecinanie, gwintowanie), a w pytaniu są narzędzia kojarzone z kształtowaniem plastycznym elementu złącznego i podparciem łba, to najczęściej chodzi o nitowanie.
