Kotwienie stropu jest metodą wzmacniania górotworu przez instalowanie kotwi w otworach wykonanych w stropie wyrobiska. Kotwy "spinają" warstwy skalne, zwiększają samonośność górotworu i ograniczają rozluźnienie oraz odspajanie skał. Dobór parametrów kotwienia (w tym rozstawu) zależy przede wszystkim od klasy stropu oraz szerokości wyrobiska: słabszy strop (wyższa klasa, np. V) i większa rozpiętość wymagają gęstszego układu kotwi.
W pytaniu wskazano strop V klasy oraz wyrobisko o szerokości do 8,0 m, a więc warunki wymagające intensywnego zabezpieczenia, ale w ramach podstawowego schematu. Dlatego poprawny rozstaw to 2,0 × 2,0 m, rozumiany jako odległości między kotwiami w dwóch kierunkach (wzdłuż i w poprzek wyrobiska) w układzie prostokątnym.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 1,0 × 1,0 m – to bardzo gęsty rozstaw, typowy raczej dla szczególnych przypadków lub wyjątkowo niekorzystnych warunków; w schemacie podstawowym prowadziłby do nadmiernych kosztów i pracochłonności.
- 1,5 × 1,5 m – jest gęstszy niż 2,0 × 2,0 m, ale bez przesłanki "schematu specjalnego" nie wynika z opisu; bywa wybierany błędnie jako kompromis "na oko".
- 2,5 × 2,5 m – rozstaw rzadszy, bardziej odpowiedni dla mocniejszych stropów (niższych klas) lub mniejszych rozpiętości; dla V klasy może nie zapewniać wystarczającego spięcia górotworu.
W praktyce rozstaw jest tylko elementem doboru obudowy: należy go jeszcze weryfikować z warunkami geologiczno-górniczymi i przyjętą technologią (np. rodzaj kotwi i sposób ich osadzania).
