Połączenie wpustowe to jeden z podstawowych sposobów łączenia wału z piastą (np. koła pasowego, koła zębatego, sprzęgła) w taki sposób, aby możliwe było przenoszenie momentu obrotowego. Kluczową cechą tego rozwiązania jest zastosowanie wpustu – elementu pośredniego, który współpracuje z rowkiem wpustowym wykonanym w wale oraz z odpowiadającym mu rowkiem w piaście.
Na rysunku technicznym połączenie wpustowe najczęściej rozpoznasz po tym, że:
- widać prostokątny (lub zbliżony) element umieszczony pomiędzy wałem i piastą,
- zarysowane są dwa rowki (w wale i w piaście) dopasowane do wpustu,
- funkcja połączenia jest "kluczująca" – zapobiega wzajemnemu obrotowi wału i piasty.
Odpowiedź "B." jest poprawna, ponieważ przedstawia właśnie taki charakterystyczny układ: wpust osadzony w rowku wału i współpracujący z rowkiem w piaście.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ przedstawiają inne typy połączeń lub inne elementy ustalające:
- "A." – typowo może pokazywać połączenie, w którym nie ma wyraźnego wpustu i rowka wpustowego (np. inne rozwiązanie ustalające), więc nie spełnia definicji połączenia wpustowego.
- "C." – może przypominać rozwiązanie o innym kształcie elementu łączącego (np. klin lub zarys wielowypustu), gdzie cechy rozpoznawcze są inne niż dla wpustu.
- "D." – często przedstawia złącze, w którym przeniesienie momentu odbywa się przez inne uzębienie/kształt albo przez element typu kołek; brak typowego zestawu: wpust + dwa rowki.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz wątpliwości, szukaj na rysunku "prostokątnego klina" w rowku. Jeśli element wygląda jak uzębienie na obwodzie (wiele wypustów) albo jak skośny klin do regulacji, to najczęściej nie jest to klasyczne połączenie wpustowe.