Pomiar częstości oddechu polega na policzeniu liczby pełnych cykli oddechowych (wdech + wydech) w jednostce czasu. W praktyce opiekuńczej u osób starszych ważna jest dokładność, bo oddech może być płytszy, wolniejszy albo nieregularny (np. w zmęczeniu, bólu, lęku, infekcji czy chorobach przewlekłych).
Wariant "60 sekund." odpowiada zliczaniu oddechów przez pełną minutę. Taki czas obserwacji ogranicza błąd wynikający z chwilowych wahań rytmu i ułatwia rzetelne porównywanie wyników w kolejnych pomiarach oraz ich dokumentowanie.
Odpowiedzi "30 sekund.", "45 sekund." i "15 sekund." są krótszymi odcinkami czasu, które mogą zwiększać ryzyko niedokładności, zwłaszcza gdy oddech nie jest miarowy. Krótki odcinek (np. 15 sekund) łatwo "zniekształca" wynik po przeliczeniu na minutę: pojedyncza różnica 1 oddechu w tak krótkim czasie mocno zmienia wartość w przeliczeniu minutowym.
Wskazówka praktyczna: aby nie zmieniać oddechu osoby obserwowanej, często liczy się oddechy dyskretnie (np. po zakończeniu pomiaru tętna, bez informowania, że liczony jest oddech). Zawsze warto zwrócić uwagę nie tylko na liczbę, ale i na cechy oddechu: głębokość, wysiłek, świsty, przerwy.
