W torze bezstykowym istotne jest monitorowanie zjawisk wpływających na położenie szyn, w tym pełzania toków szynowych (przemieszczeń podłużnych wynikających m.in. z oddziaływań dynamicznych i warunków eksploatacji). Aby stwierdzić, czy i o ile tok szynowy "wędruje", nie wystarczy jednorazowy pomiar – potrzebna jest porównywalność wyników w czasie.
Taką porównywalność zapewnia metoda punktów stałych, czyli wykorzystanie stabilnych, nieprzemieszczających się w praktyce punktów odniesienia (reperów/znaków) pozwalających odtworzyć to samo odniesienie przy kolejnych kampaniach pomiarowych. Jeżeli punkt odniesienia jest stały, zaobserwowane różnice położenia dotyczą badanego elementu (szyny), a nie "pływającego" układu odniesienia.
Odpowiedź "punktów pośrednich" jest myląca: punkty pośrednie mogą służyć zagęszczeniu obserwacji lub tyczeniu, ale same w sobie nie gwarantują stałości odniesienia, a bez stabilnego punktu bazowego trudno rozdzielić błąd odniesienia od rzeczywistego pełzania. Odpowiedzi "małej mechanizacji" i "pełnej mechanizacji" nie opisują metody pomiarowej, tylko sposób organizacji/wykonania robót; mechanizacja nie zastępuje zasady pomiaru względem stałego układu odniesienia.
Na egzaminie warto zapamiętać regułę: jeśli pytanie dotyczy obserwacji zmian w czasie, kluczowe jest stałe odniesienie – stąd wybór metody punktów stałych.
