Pomiar metodą opadu stożka (tzw. slump test) wykonuje się na świeżej mieszance betonowej w celu oceny jej konsystencji, czyli praktycznie rozumianej urabialności: jak łatwo mieszanka daje się układać, rozpływać pod własnym ciężarem i jak reaguje na zagęszczanie.
Badanie polega na napełnieniu stożkowej formy mieszanką, jej zagęszczeniu zgodnie z procedurą, a następnie zdjęciu formy i zmierzeniu, o ile obniżyła się wysokość próbki. Im większy opad, tym mieszanka jest bardziej ciekła; mniejszy opad oznacza mieszankę sztywniejszą. To właśnie bezpośrednio odpowiada na pytanie o konsystencję.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "gęstości objętościowej zaprawy" – gęstość bada się innymi metodami (związanymi z masą i objętością próbki), a dodatkowo odpowiedź dotyczy zaprawy, nie mieszanki betonowej.
- "szczelności mieszanki betonowej" – szczelność/wodoszczelność i związane z tym właściwości ocenia się na stwardniałym betonie lub poprzez badania pośrednie; opad stożka nie jest testem szczelności.
- "czasu wiązania zaprawy" – czas wiązania dotyczy procesów zachodzących w spoiwie i zaprawie/betonie, ale mierzy się go odrębnymi metodami (np. aparatem igłowym); nie wynika on z opadu stożka.
W praktyce na budowie wynik opadu stożka pomaga brygadziście i laborantowi szybko stwierdzić, czy dostarczony beton ma urabialność zgodną z zamówieniem i czy nadaje się do zaplanowanego sposobu wbudowania (ręcznie, pompą, z intensywnym wibrowaniem itp.).
