"Zadymienie spalin" to w praktyce ocena ilości cząstek stałych (sadzy) w spalinach, najczęściej mierzona jako nieprzezroczystość (ang. opacity) za pomocą opacymetru. Taki pomiar jest szczególnie związany z silnikami o zapłonie samoczynnym, ponieważ w silnikach ZS, przy niepełnym wymieszaniu paliwa z powietrzem i lokalnych strefach niedoboru tlenu, łatwiej dochodzi do tworzenia sadzy.
Odpowiedź "z zapłonem samoczynnym" jest poprawna, bo to właśnie dla diesli zadymienie jest typowym parametrem diagnostycznym i kontrolnym: może rosnąć m.in. przy problemach z wtryskiem, niewłaściwym doładowaniu, zabrudzonym filtrze powietrza, niesprawnym EGR czy nieszczelnościach w dolocie.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "zasilanych paliwem LPG" – LPG jest paliwem, a nie rodzajem zapłonu. W zdecydowanej większości przypadków LPG zasila silniki o zapłonie iskrowym, dla których podstawowe badania emisji dotyczą składu spalin (np. CO/HC) oraz współczynnika nadmiaru powietrza, a nie zadymienia.
- "zasilanych paliwem CNG" – analogicznie jak LPG: CNG zwykle stosuje się w silnikach ZI. Diagnostyka emisji skupia się na składnikach gazowych spalin, a nie na pomiarze nieprzezroczystości.
- "z zapłonem iskrowym" – silniki ZI mogą emitować dym w pewnych usterkach (np. spalanie oleju), ale standardowy pomiar "zadymienia" jako parametru emisji cząstek jest typowy dla ZS. W ZI podstawą są pomiary gazowe i ocena pracy układu sterowania składem mieszanki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawiają się słowa "zadymienie", "dymienie", "nieprzezroczystość" lub "opacymetr", najczęściej chodzi o silniki ZS (diesel). Gdy mowa o CO/HC/lambda – zwykle o silniki ZI (benzyna/LPG/CNG).
