Przewodnik po archiwum jest pomocą archiwalną o charakterze informacyjnym i orientacyjnym. Jego zadaniem jest przedstawienie zasobu jednego archiwum w sposób przekrojowy: pokazuje, jakie zespoły lub zbiory są przechowywane, w jakim zakresie tematycznym i chronologicznym, oraz jak można z nich korzystać. Typowo obejmuje też elementy "instytucjonalne", takie jak zarys historii archiwum, dane teleadresowe czy zasady udostępniania, czyli informacje potrzebne osobie rozpoczynającej kwerendę.
Odpowiedź "inwentarz książkowy" jest nieadekwatna, ponieważ inwentarz (niezależnie od formy) służy przede wszystkim do szczegółowego opisu jednostek archiwalnych w obrębie konkretnego zespołu lub zbioru, a nie do ogólnej prezentacji całego archiwum wraz z informacjami organizacyjnymi. Forma "książkowa" odnosi się do sposobu prowadzenia/układu, nie do zakresu treści obejmującego historię instytucji i warunki udostępniania.
Odpowiedź "sumariusz archiwalny" także nie pasuje, bo sumariusz jest zestawieniem o charakterze ewidencyjnym/wykazowym, zwykle bardziej skrótowym i ukierunkowanym na rejestrację treści lub jednostek, a nie na pełną informację o archiwum jako instytucji (kontakt, zasady korzystania) i całości jego zasobu.
Odpowiedź "inwentarz kartkowy" jest myląca z podobnego powodu jak inwentarz książkowy: "kartkowy" opisuje nośnik lub formę ewidencji, natomiast pytanie dotyczy pomocy obejmującej całość zasobu archiwum oraz informacje dla użytkowników. Taką funkcję spełnia przewodnik.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się elementy typu "historia archiwum", "dane teleadresowe", "warunki udostępniania", to zwykle chodzi o pomoc dla użytkownika na start (orientacja w instytucji i zasobie), a nie o szczegółowy spis jednostek – to kieruje do przewodnika po archiwum.
