W trychologii i nowoczesnej terminologii fryzjerskiej wyróżnia się kilka typów włosów, które różnią się grubością, długością, pigmentacją i miejscem występowania. Na skórze głowy dominują włosy terminalne (nazywane też ostatecznymi) – są to włosy mocniejsze, grubsze, zwykle dłuższe i wyraźniej zabarwione dzięki większej ilości barwnika. To właśnie ten typ włosa stanowi zasadniczą "fryzurę" klienta i podlega typowym zabiegom: strzyżeniu, koloryzacji, modelowaniu oraz diagnostyce stanu włosa.
Odpowiedź "pierwotne" jest błędna, ponieważ włosy pierwotne (lanugo) pojawiają się w życiu płodowym i zazwyczaj zanikają przed narodzinami, nie są więc typowym owłosieniem skóry głowy u dzieci i dorosłych.
Odpowiedź "meszkowate" nie pasuje, bo włosy meszkowate (vellus) są cienkie, krótkie i słabo zabarwione; pokrywają dużą część ciała, ale na skórze głowy nie stanowią podstawowego, dominującego typu włosa u większości osób. W praktyce fryzjerskiej pojęcie włosów meszkowych bywa ważne np. przy ocenie delikatnych "baby hair" lub zmian w przebiegu miniaturyzacji, ale nie opisuje głównej masy włosów na głowie.
Odpowiedź "szczeciniaste" także jest niepoprawna, bo włosy szczeciniaste są krótkie i grube, typowe dla brwi, rzęs oraz okolic nosa czy uszu, a nie dla owłosienia skóry głowy.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy pytanie dotyczy "włosów na skórze głowy", wybieraj nazwę typu włosa (terminalne/ostateczne), a nie opis potoczny cechy (np. "długie").
