Charakterystyka momentu obrotowego opisuje, jaki moment silnik jest w stanie oddać przy danej prędkości obrotowej (obr/min). W praktyce, w wielu zastosowaniach mechanicznych ważny jest nie tylko sam maksymalny moment, ale też jak długo (w jak szerokim zakresie obrotów) moment utrzymuje się na wysokim poziomie.
Stwierdzenie "samoczynnym stały maksymalny moment obrotowy dostępny jest w szerszym zakresie obrotów" jest zgodne z typowym przebiegiem charakterystyk silników ZS (Diesla). W wielu konstrukcjach ZS moment szybko narasta od niższych obrotów i utrzymuje się relatywnie "płasko" przez znaczną część zakresu roboczego. Daje to większą elastyczność napędu: przy zmianach obciążenia lub niewielkich zmianach obrotów napęd nadal dysponuje dużą siłą napędową.
Odpowiedź "iskrowym, największe zużycie paliwa występuje przy maksymalnym momencie obrotowym" nie jest ogólną prawidłowością. Zużycie paliwa zależy od wielu czynników (obciążenia, prędkości obrotowej, sprawności, strategii sterowania, doładowania). Maksymalny moment nie musi pokrywać się z warunkami najgorszej ekonomiki pracy; często analizuje się jednostkowe zużycie paliwa w funkcji obrotów i obciążenia, a nie sam punkt maksymalnego momentu.
Stwierdzenia o częstotliwości zmiany biegów ("samoczynnym… częściej zmieniać biegi" oraz "iskrowym… rzadziej zmieniać biegi") są ryzykowne jako uogólnienia. Sama częstotliwość zmiany przełożeń zależy od przebiegu momentu, ale też od doboru skrzyni/przekładni, charakteru obciążenia i oczekiwanej dynamiki. Przy "płaskim" momencie silnik zwykle lepiej toleruje spadek lub wzrost obrotów bez konieczności natychmiastowej zmiany przełożenia, więc tezy odwracające tę zależność nie pasują do typowego porównania ZI i ZS przedstawianego na charakterystykach.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw odczytaj z wykresu, w jakim zakresie obrotów moment jest wysoki i stabilny, a dopiero potem łącz to z wnioskami o elastyczności i zmianie przełożeń. Nie utożsamiaj automatycznie "maksymalnego momentu" z "największym spalaniem".
