KWALIFIKACJA MEC9 - TEST WIEDZY NR 5

PYTANIE NR 40.
Siła [N]Kierunek
100 stopni
1090 stopni
10180 stopni
10270 stopni
Czy układ sił przedstawiony w tabeli jest w równowadze?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Układ jest w równowadze, gdy suma wektorów sił wynosi 0. Siła 10 N w kierunku 0° znosi się z siłą 10 N w kierunku 180° (składowa pozioma), a siła 10 N w kierunku 90° znosi się z siłą 10 N w kierunku 270° (składowa pionowa). Wypadkowa obu składowych jest równa 0, więc odpowiedź brzmi: Tak.

Pełne wyjaśnienie:

Warunek równowagi układu sił w statyce (dla rozpatrywanego tu układu płaskiego) polega na tym, aby wypadkowa sił była równa zeru. Praktycznie oznacza to, że po zsumowaniu wszystkich sił jako wektorów nie może pozostać żadna "nadwyżka" w kierunku poziomym ani pionowym.

W tabeli podano cztery siły o tej samej wartości 10 N, ale o różnych kierunkach: 0°, 90°, 180° i 270°. Są to kierunki parami przeciwne:

  • 0° i 180° – wektory poziome o przeciwnych zwrotach,
  • 90° i 270° – wektory pionowe o przeciwnych zwrotach.

Dlatego można to sprawdzić przez składowe:

  • Suma składowych w osi X: 10 N (0°) + 10 N (180°) = 0 N, bo wektory są przeciwne.
  • Suma składowych w osi Y: 10 N (90°) + 10 N (270°) = 0 N, bo wektory są przeciwne.

Skoro zarówno wypadkowa w osi X, jak i w osi Y wynosi 0, to wypadkowa całego układu jest równa 0. Z tego wynika, że układ sił jest w równowadze i poprawna odpowiedź to "Tak".

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

  • "Nie" – byłoby prawdziwe, gdyby brakowało siły przeciwnej (np. byłoby 0°, 90°, 180° bez 270°). Tu pary sił się znoszą.
  • "Zależy od wartości siły grawitacji" – grawitacja ma znaczenie, jeśli jest dodatkową siłą działającą na ciało. W treści podano tylko cztery siły z tabeli; ich suma jest zerowa niezależnie od grawitacji.
  • "Zależy od wartości tarcia" – tarcie jest reakcją kontaktową występującą w określonych warunkach (kontakt, nacisk). W tym zadaniu nie ma informacji o kontakcie ani o tym, że tarcie ma być uwzględnione, więc nie jest potrzebne do oceny równowagi podanego układu sił.

Wskazówka egzaminacyjna: przy kierunkach 0°/90°/180°/270° warto od razu kojarzyć je jako pary przeciwnych zwrotów i sprawdzać równowagę osobno w osi poziomej i pionowej.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Równowaga oznacza, że wypadkowa (suma wektorowa) wszystkich sił jest równa zero. W praktyce: nie ma "nadmiarowej" siły w żadnym kierunku, więc ciało nie ma tendencji do przyspieszania postępowego. Dla układu płaskiego zwykle sprawdza się osobno sumę składowych w osi X i Y.
Kierunki 0° i 180° są przeciwne na tej samej prostej. Jeśli wartości są równe (np. 10 N i 10 N), to ich wektory mają przeciwny zwrot, więc suma w tym kierunku wynosi 0. To klasyczny przykład pary sił przeciwnie skierowanych.
Najprościej rozłożyć siły na składowe w osi X i Y, a potem zsumować składowe: ΣFx i ΣFy. Gdy ΣFx=0 i ΣFy=0, wypadkowa jest zerowa. Dla kierunków 0°/90°/180°/270° składowe są "czyste" (tylko X albo tylko Y), co upraszcza rachunek.
Tarcie jest dodatkową siłą kontaktową, która pojawia się tylko w sytuacji styku powierzchni i zależy m.in. od nacisku. W treści zadania podano wyłącznie cztery siły z tabeli i pytanie dotyczy równowagi tego układu. Bez informacji o kontakcie tarcie nie jest elementem modelu.
Grawitacja wpływa na równowagę wtedy, gdy jest uwzględniona jako jedna z sił działających na ciało (ciężar). W zadaniu analizuje się układ sił "przedstawiony w tabeli", więc sprawdza się równowagę właśnie tych sił. Jeśli ciężar miałby być brany pod uwagę, powinien być jawnie podany.
Najczęściej myli się zwrot (0° vs 180°) albo zakłada, że "same wartości się dodają" bez uwzględnienia kierunku. Częsty jest też automatyczny wybór odpowiedzi o tarciu/grawitacji, bo występują w innych zadaniach. Warto zawsze zrobić szybki bilans: pary przeciwne + osobno X i Y.
Dla kątów 0°, 90°, 180°, 270° można uniknąć sin i cos, bo wektory leżą dokładnie na osiach. Wystarczy zauważyć, czy dla każdego kierunku jest siła o tej samej wartości w kierunku przeciwnym. Jeśli tak, to składowe znoszą się parami i wypadkowa jest równa 0.
Momentów nie da się pominąć, gdy siły nie są przyłożone w jednym punkcie lub gdy analizuje się równowagę bryły sztywnej (a nie "punktu"). Wtedy oprócz ΣF=0 sprawdza się też ΣM=0 względem wybranego punktu. Jeśli zadanie nie podaje ramion i punktów przyłożenia, zwykle testuje równowagę wypadkowej sił.
Kierunek w stopniach opisuje orientację wektora na płaszczyźnie, czyli pod jakim kątem działa siła względem umownej osi odniesienia. Dzięki temu można policzyć składowe siły i sumować kilka obciążeń. Na egzaminie często spotyka się kąty szczególne, bo dają szybkie wnioski o równowadze.
Ćwicz rozkład sił na składowe i szybkie rozpoznawanie par przeciwnych wektorów. Rób krótkie szkice strzałek dla 0°/90°/180°/270° i zapisuj ΣFx oraz ΣFy. Opanuj też sytuacje, gdy brakuje jednej siły (wtedy wypadkowa nie jest zerowa), bo to częsty wariant zadania.
info

Statystycznie 68% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Według specjalistów z branży: "Układ jest w równowadze, gdy suma wektorów sił wynosi 0."

Źródła:

  • R.C. Hibbeler, "Engineering Mechanics: Statics", rozdział dotyczący równowagi cząstki i dodawania sił w 2D (particle equilibrium, vector addition)
  • F.P. Beer, E.R. Johnston Jr., "Vector Mechanics for Engineers: Statics", rozdział o równowadze sił współbieżnych i sumie wektorów

Materiały:

  • Podręcznik do mechaniki technicznej (dział: statyka, równowaga sił płaskich)
  • Zbiór zadań z mechaniki (dodawanie wektorów, rozkład na składowe)
  • Notatki/ściąga: podstawowe kierunki 0°/90°/180°/270° i odpowiadające im składowe

Aktualizacja pytania: 31.03.2026

Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego