Metoda Cobba służy do ilościowej oceny skrzywienia kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej na podstawie zdjęcia RTG. W praktyce klinicznej i w dokumentacji medycznej wynik podaje się w stopniach jako kąt Cobba.
Za skoliozę (w sensie kryterium diagnostycznego opartego o pomiar) uznaje się deformację, gdy kąt Cobba przekracza 10°. Taki próg pozwala odróżnić niewielkie odchylenia ustawienia kręgosłupa (które mogą wynikać np. z ustawienia w badaniu, różnic napięć mięśniowych lub minimalnych asymetrii) od skrzywienia spełniającego definicję opartą o pomiar radiologiczny.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne? Wartości 4°, 6° i 8° są niższe od progu definicyjnego, więc nie odpowiadają pytaniu o granicę, powyżej której deformacja jest uznana za skoliozę według kryterium Cobba. Takie małe kąty mogą wymagać obserwacji, oceny klinicznej i ewentualnie powtórnych pomiarów w czasie, ale same w sobie nie spełniają progu wskazanego w pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: nie myl progu rozpoznania (definicja oparta o kąt Cobba) z progami postępowania, które zależą także od wieku, dojrzałości kostnej, tempa progresji, objawów oraz zaleceń lekarza prowadzącego. W zadaniach o definicję kluczowe jest słowo "uznana za skoliozę".
