Witraż wykonywany techniką Tiffany (często nazywaną techniką miedzianą) powstaje przez łączenie kawałków szkła, których krawędzie są przygotowane, a następnie oklejone taśmą miedzianą. Dopiero na tak przygotowanych krawędziach wykonuje się lutowanie spoin, aby uzyskać stabilną konstrukcję.
Dlatego zestaw sprzętów powinien wspierać dwa kluczowe etapy procesu:
- Obróbkę szkła – po cięciu szkła typowo trzeba wyrównać i wygładzić krawędzie. Służy do tego szlifierka, która poprawia dopasowanie elementów i ogranicza ryzyko wyszczerbień.
- Łączenie elementów – w metodzie Tiffany elementy łączy się przez lutowanie na taśmie miedzianej. Niezbędna jest lutownica oraz topnik, który ułatwia zwilżanie i prawidłowe rozpływanie spoiwa. Sama taśma miedziana jest materiałem "konstrukcyjnym" umożliwiającym lutowanie krawędzi szkła.
Odpowiedź zawierająca "szlifierkę, lutownicę, noże olejowe, taśmę miedzianą, topnik" jest spójna z tym przebiegiem prac: obejmuje zarówno narzędzie do przygotowania krawędzi, jak i narzędzie oraz materiały do lutowania. Noże olejowe są kojarzone z pracą przy szkle (np. wykonywaniem nacięć/cięciem w zależności od rozwiązania warsztatowego).
Pozostałe propozycje są typowe dla innych pracowni: zestaw z nożycami do blachy, młotkiem i klepadłami pasuje do obróbki metalu; zestawy z dłutami, ściskiem i przyrżnią bardziej wskazują na prace stolarsko-ślusarskie. Takie narzędzia nie są kluczowe dla charakterystycznych etapów metody Tiffany (foliowanie i lutowanie szkła).
W praktyce terapeuty zajęciowego dobór właściwego zestawu ma też wymiar bezpieczeństwa: szlifowanie i lutowanie wymagają uporządkowanego stanowiska, kontroli ryzyka skaleczeń oraz bezpiecznego obchodzenia się z substancjami pomocniczymi (np. topnikiem).
