W pytaniu kluczowe jest sformułowanie "mienie powierzone z obowiązkiem do wyliczenia się". Taki przypadek dotyczy sytuacji, gdy pracownik otrzymuje od pracodawcy konkretne składniki majątku z obowiązkiem ich zwrotu albo rozliczenia (np. narzędzia, elementy wyposażenia, powierzony towar, wyposażenie pojazdu). Skoro pracownik ma obowiązek rozliczenia się z powierzonych rzeczy, to w razie niedoboru lub uszkodzenia odpowiada co do zasady w pełnej wysokości szkody, czyli do pełnej wartości mienia.
Odpowiedź "pełnej wartości mienia." jest więc poprawna, bo odpowiada idei powierzenia: pracodawca przekazuje rzecz pod pieczę pracownika, a pracownik ma wykazać, co się z nią stało (zwrócić lub rozliczyć). W praktyce ma to duże znaczenie w transporcie drogowym: kierowca może być rozliczany z wyposażenia auta, narzędzi, elementów zabezpieczenia ładunku czy powierzonych dokumentów.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe?
- "połowy wartości mienia." – sugeruje arbitralne "częściowe" rozliczenie, które nie wynika z samego faktu powierzenia. Przy powierzeniu rozlicza się całość powierzonego składnika.
- "półrocznego wynagrodzenia." oraz "trzymiesięcznego wynagrodzenia." – odwołują się do limitów odpowiedzialności kojarzonych z innymi reżimami odpowiedzialności pracowniczej (gdy nie ma powierzenia konkretnego mienia do rozliczenia). W tym pytaniu decydujące jest właśnie powierzenie mienia z obowiązkiem wyliczenia się, a nie ogólna szkoda.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze podkreśl w treści, czy występuje powierzenie mienia. Jeśli tak, najczęściej nie stosuje się "limitów wynagrodzeniowych" jako głównej zasady, tylko rozważa odpowiedzialność za pełną wartość szkody.
