W opisanej sytuacji pracownik ochrony widzi bezpośrednio nieznaną osobę, która bezprawnie niszczy dokumenty w archiwum w porze nocnej. Kluczowe jest więc takie działanie, które natychmiast:
- przerwie niszczenie (ograniczy dalsze straty),
- uniemożliwi oddalenie się sprawcy,
- pozwoli na przekazanie sprawcy odpowiednim służbom.
Dlatego poprawne jest działanie: "Ujęcie w celu niezwłocznego przekazania Policji." Ujęcie w praktyce ma charakter interwencyjny – chodzi o zatrzymanie osoby na miejscu zdarzenia, aby nie kontynuowała czynu i nie uciekła, a następnie o możliwie szybkie przekazanie jej Policji. W realiach ochrony archiwum jest to szczególnie istotne, bo każdy moment zwłoki może oznaczać nieodwracalne zniszczenie materiałów.
Odpowiedź "Ustalenie uprawnień osoby do przebywania w archiwum" jest niewłaściwa jako pierwszy krok, bo dotyczy raczej kontroli dostępu. Gdy osoba jest już przyłapana na niszczeniu, sama weryfikacja uprawnień nie zatrzyma szkody.
Odpowiedź "Wezwanie do opuszczenia archiwum" bywa elementem interwencji, ale w tej sytuacji niesie ryzyko, że sprawca:
- opuści miejsce zdarzenia i ucieknie,
- zdoła dokończyć zniszczenia w trakcie zwłoki,
- pozostanie bez identyfikacji i bez możliwości przekazania służbom.
Odpowiedź "Legitymowanie osoby w celu ustalenia tożsamości" również nie jest działaniem pierwszoplanowym. Legitymowanie ma sens wtedy, gdy sytuacja jest stabilna i bezpośrednie naruszenie nie trwa lub nie ma ryzyka ucieczki. Tutaj priorytetem jest przerwanie czynu i zabezpieczenie osoby do czasu przyjazdu Policji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "na gorącym uczynku" czynu niszczącego mienie/dokumenty, pierwszeństwo zwykle ma działanie, które zatrzymuje sprawcę i przerywa naruszenie, a dopiero potem czynności identyfikacyjne i porządkowe.
