Rękojmia to ustawowa odpowiedzialność sprzedawcy za wady rzeczy sprzedanej. W praktyce egzaminacyjnej najczęściej sprawdza się umiejętność rozróżnienia dwóch różnych punktów startowych liczenia terminów: daty wydania rzeczy oraz daty stwierdzenia (zauważenia) wady.
Dlaczego poprawne jest "1 roku od dnia zauważenia wady"?
Przepisy o rękojmi przewidują, że roszczenia kupującego związane z wadą (np. żądanie naprawy lub wymiany) są ograniczone w czasie i co do zasady przedawniają się po roku od dnia stwierdzenia wady. Skoro pytanie pyta o okres, w którym nabywca składa zgłoszenie reklamacyjne z tytułu rękojmi, właściwą odpowiedzią jest termin liczony od momentu wykrycia wady, czyli 1 rok.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "2 lat od dnia zauważenia wady" – w systemie rękojmi "2 lata" kojarzą się z inną regułą: wada powinna być stwierdzona przed upływem 2 lat od wydania rzeczy, a nie jest to termin na zgłoszenie liczony od zauważenia wady. To typowa pułapka polegająca na podmianie zdarzenia rozpoczynającego bieg terminu.
- "36 miesięcy…" oraz "40 miesięcy…" – takie okresy nie wynikają z podanych w kontekście zasad rękojmi. Są to wartości "losowe", które mają odciągnąć uwagę od właściwego rozróżnienia terminów.
Wskazówka praktyczna dla pracy w sklepie: przyjmując reklamację, warto ustalić i zanotować dwie informacje: kiedy wydano rzecz oraz kiedy klient stwierdził wadę. Dopiero zestawienie tych dat pozwala ocenić, czy klient mieści się w ramach rękojmi (w tym w rocznym terminie liczonym od stwierdzenia wady).
