Przekaźnik termobimetalowy (zabezpieczenie przeciążeniowe) reaguje na przeciążenie długotrwałe, które powoduje nagrzewanie uzwojeń silnika. Jego zadaniem nie jest ochrona przed zwarciem, tylko ograniczenie ryzyka przegrzania przy zbyt dużym prądzie pobieranym przez silnik w czasie pracy.
W pytaniu podano prąd znamionowy silnika: In=10 A. Sformułowanie "prąd nastawczy … nie może przekraczać" oznacza, że szukamy wartości granicznej (maksymalnej). W typowym ujęciu dydaktycznym przyjmuje się limit nastawy równy 1,1·In. Zatem 1,1·10 A = 11,00 A, co spełnia warunek "nie przekraczać".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują do treści pytania?
- 10,10 A i 10,50 A mogą być nastawami poprawnymi w sensie "nie za dużymi", ale nie są odpowiedzią na pytanie o maksimum ("nie może przekraczać"). To wartości poniżej granicy.
- 9,50 A jest nastawą zbyt niską w wielu zastosowaniach: może powodować niepotrzebne wyłączenia przy normalnych wahaniach obciążenia lub rozruchu (w zależności od układu i doboru klasy zadziałania). Nie jest też maksymalnym dopuszczalnym progiem.
W praktyce warto pamiętać, że rzeczywista nastawa zabezpieczenia przeciążeniowego powinna wynikać z danych silnika (tabliczka znamionowa), charakteru obciążenia (np. pompa), warunków chłodzenia oraz zaleceń producenta aparatu. Na egzaminie, gdy pytanie jest sformułowane jako "nie może przekraczać" i podane są wartości w pobliżu 1,1·In, zwykle sprawdzana jest właśnie reguła granicy 110% prądu znamionowego.
