Częstotliwość Nyquista to granica wynikająca z warunku poprawnego próbkowania: aby wiernie odtworzyć sygnał o najwyższej częstotliwości f, trzeba próbkuwać z częstotliwością co najmniej 2f. Gdy w sygnale fonicznym występują tony składowe o częstotliwości przekraczającej tę granicę (czyli powyżej połowy częstotliwości próbkowania), dochodzi do zjawiska aliasingu.
Aliasing polega na tym, że składowe spoza pasma dopuszczalnego po próbkowaniu nie "znikają", lecz są odwzorowywane jako inne (zwykle niższe) częstotliwości w paśmie słyszalnym/analizowanym. W praktyce odbieramy to jako niepożądane artefakty: pojawianie się fałszywych tonów, zniekształcenie barwy, "cyfrowe" świsty lub nienaturalne intermodulacje przy ostrych wysokich składowych.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych zjawisk cyfrowego audio:
- Dithering to celowe dodanie bardzo niskiego szumu przed kwantyzacją lub redukcją rozdzielczości bitowej, aby zredukować zniekształcenia kwantyzacji (zamienia je na bardziej równomierny szum). Nie jest skutkiem przekroczenia Nyquista.
- Błędy kompresji wynikają z kodowania stratnego lub nieprawidłowej transmisji/bitrate’u i objawiają się innymi artefaktami (np. "pompowaniem", pre-echem, metalicznością), a nie mechanizmem składania widma.
- Szum kwantyzacji jest konsekwencją zaokrąglania amplitudy do poziomów dyskretnych (ograniczonej liczby bitów). Może występować nawet przy poprawnym próbkowaniu zgodnym z Nyquistem, więc nie jest charakterystycznym skutkiem składowych powyżej Nyquista.
W torze audio zapobieganie aliasingowi realizuje się przede wszystkim przez filtr antyaliasingowy przed przetwornikiem A/C oraz przez dobór odpowiednio wysokiej częstotliwości próbkowania (czasem także oversampling w obróbce cyfrowej).
