Wytwarzanie biodiesla najczęściej opiera się na reakcji transestryfikacji tłuszczów/olejów (zawierających triglicerydy) z alkoholem w obecności katalizatora. Celem procesu jest otrzymanie estrów kwasów tłuszczowych, które stanowią właściwy biodiesel (np. estry metylowe lub etylowe).
W reakcji tej, obok estrów, powstaje również glicerol (gliceryna). Jest on cięższą, polarną frakcją oddzielającą się od fazy estrowej po zakończeniu reakcji i dlatego jest klasycznie wskazywany jako produkt uboczny produkcji biodiesla.
Odpowiedzi rozpraszające odwołują się do typowych skojarzeń z technologią biodiesla, ale nie opisują produktu ubocznego:
- Etanol – może być używany jako alkohol w reakcji (reagent), jednak sam w sobie nie jest "produktem ubocznym" transestryfikacji.
- Metanol – analogicznie, bywa stosowany jako alkohol w procesie (reagent). Jego obecność w instalacji wynika z dozowania/odzysku, a nie z powstawania jako nowy produkt uboczny reakcji.
- Glikol – nie jest typowym produktem transestryfikacji triglicerydów do estrów kwasów tłuszczowych; podobieństwo nazw do "gliceryny" może mylić, ale to inna grupa związków i inna ścieżka otrzymywania.
W praktyce eksploatacyjnej (istotnej dla energetyka) wiedza o tym, że powstaje glicerol, pomaga rozumieć konieczność separacji faz, oczyszczania produktu oraz zagospodarowania strumienia ubocznego, co wpływa na ekonomikę i bezpieczeństwo pracy instalacji.
