Protezy nakładowe (overdenture) to uzupełnienia protetyczne z grupy protez ruchomych, które wykorzystują dodatkowe podparcie na zachowanych filarach: najczęściej na pozostałych korzeniach zębów, a w innych wariantach także na implantach. Taki sposób podparcia zwykle poprawia retencję i stabilizację protezy w porównaniu z protezą całkowitą wyłącznie osiadającą oraz pozwala zachować korzystne bodźce czuciowe (propriocepcję) i ograniczać zanik wyrostka zębodołowego.
Stwierdzenie "wsparte są o pozostałe korzenie zębów" trafia w definicyjną cechę protezy nakładowej w wariancie korzennym: filarem nie są jedynie błona śluzowa i wyrostek, lecz także zachowane korzenie, zwykle przygotowane (np. po leczeniu endodontycznym i opracowaniu) i zaopatrzone w elementy retencyjne, takie jak teleskopy, zatrzaski lub magnesy.
- "wykonuje się przed ekstrakcją zębów" opisuje protezę natychmiastową (bezpośrednią), której celem jest zastąpienie zębów usuwanych. To inna kategoria niż proteza nakładowa.
- "wykonuje się jako protezy całkowite osiadające" jest nieprecyzyjne dla protez nakładowych: klasyczna proteza całkowita osiadająca opiera się głównie na podłożu protetycznym, natomiast proteza nakładowa ma dodatkowe podparcie na korzeniach/implantach.
- "wsparte są na zblokowanych koronach zębów filarowych" kojarzy się raczej z uzupełnieniami częściowymi opartymi na koronach filarowych (np. rozwiązania w protezach częściowych), a nie z ideą overdenture opartej na korzeniach. W protezie nakładowej filarem są korzenie (lub implanty), a nie "zblokowane korony" jako typowy opis podparcia.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: nakładowa = "nakłada się" na zachowane filary (korzenie/implanty) i korzysta z elementów retencyjnych, co odróżnia ją od protezy natychmiastowej oraz od klasycznej protezy całkowitej osiadającej.
