KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2024

PYTANIE NR 35.
Przebywającemu w środowisku domowym chorującemu na cukrzycę podopiecznemu, który porusza się drobnymi kroczkami nie odrywając nóg od podłoża i potyka się o leżące na podłodze dywaniki, należy pomóc w samodzielnym bezpiecznym przemieszczaniu się poprzez
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Usunięcie luźnych dywaników ogranicza ryzyko potknięcia się podczas chodu drobnymi krokami. U osoby z cukrzycą zaleca się pełne, stabilne obuwie z chropowatą podeszwą, bo poprawia przyczepność i chroni stopy przed urazami. Klapki, chodzenie boso i wsuwane kapcie są mniej stabilne i zwiększają ryzyko urazu.

Pełne wyjaśnienie:

W opisanej sytuacji kluczowe są dwa cele: zmniejszenie ryzyka upadku oraz ochrona stóp, co ma szczególne znaczenie u osoby chorującej na cukrzycę. Chód drobnymi kroczkami bez odrywania stóp sprzyja zahaczaniu o przeszkody, a luźne dywaniki są typowym czynnikiem potknięć w domu. Dlatego działaniem pierwszego wyboru jest usunięcie dywaników z ciągów komunikacyjnych.

Drugim elementem jest dobór obuwia. Pełne obuwie (zakrywające stopę i dobrze trzymające się na nodze) poprawia stabilność, ogranicza ryzyko zsunięcia się z pięty i zapewnia lepszą kontrolę nad stopą w trakcie stawiania kroków. Chropowata podeszwa zwiększa tarcie, co zmniejsza ryzyko poślizgnięcia na gładkich powierzchniach. Dodatkowo pełne obuwie lepiej chroni stopę przed otarciami i drobnymi urazami.

Pozostałe propozycje są mniej bezpieczne:

  • Gumowe klapki mimo chropowatej podeszwy są niestabilne (łatwo się zsuwają, wymuszają nienaturalne trzymanie ich palcami), co może nasilać ryzyko potknięcia.
  • Chodzenie boso nie chroni stóp, zwiększa ryzyko urazu i poślizgnięcia, a w cukrzycy nawet drobne uszkodzenia skóry mogą być problematyczne.
  • Wsuwane kapcie często nie stabilizują pięty i mogą spadać ze stopy, co sprzyja potknięciu.

W praktyce opiekun medyczny powinien nie tylko zaproponować zmianę, ale też krótko uzasadnić ją podopiecznemu i rodzinie (bez straszenia): usunięcie przeszkód + stabilne obuwie wspiera samodzielność i bezpieczeństwo w domu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najbezpieczniej jest usunąć luźne dywaniki z ciągów komunikacyjnych (korytarz, droga do łazienki i kuchni), bo są częstą przyczyną potknięć. Jeśli dywan musi zostać, powinien być stabilnie przymocowany i mieć antypoślizgowy spód, ale zwykle prostsze i skuteczniejsze jest jego usunięcie.
Zwykle rekomenduje się pełne, stabilne obuwie dobrze trzymające stopę (niezsuwające się), z możliwie antypoślizgową, chropowatą podeszwą. Takie obuwie poprawia stabilność chodu i jednocześnie chroni stopy przed urazami, otarciami i przypadkowym nadepnięciem na twarde przedmioty.
Klapki często nie stabilizują pięty i mogą się zsuwać, przez co osoba zaczyna "łapać" je palcami i zmienia sposób stawiania kroków. To pogarsza równowagę i zwiększa ryzyko potknięcia. Nawet jeśli mają chropowatą podeszwę, ich konstrukcja bywa mniej bezpieczna niż pełne obuwie.
Zwykle nie jest zalecane, bo stopa nie jest chroniona przed skaleczeniami, otarciami ani uderzeniami. W warunkach domowych łatwo o drobne urazy (np. nadepnięcie na twardy element), a przy cukrzycy nawet niewielkie uszkodzenie skóry może trudniej się goić. Dodatkowo rośnie ryzyko poślizgnięcia.
Najczęstsze to luźne dywaniki, zawinięte krawędzie wykładzin, przewody na podłodze, progi, śliskie płytki, słabe oświetlenie oraz zagracone przejścia. W opiece domowej warto przejść trasę podopiecznego (np. do toalety) i usunąć przeszkody, zanim dojdzie do upadku.
Może ocenić otoczenie i zaproponować proste zmiany: usunięcie przeszkód, poprawę oświetlenia, ustawienie mebli tak, by było szerokie przejście, oraz dobór stabilnego obuwia. Ważna jest też obserwacja chodu i zgłaszanie rodzinie lub personelowi medycznemu niepokojących zmian (częste potknięcia, zawroty głowy).
Wsuwane kapcie często nie trzymają dobrze pięty, przez co stopa może się w nich przesuwać, a kapcie mogą spadać. Osoba zaczyna stawiać kroki ostrożniej lub nienaturalnie, aby ich nie zgubić, co obniża stabilność. W efekcie rośnie ryzyko potknięcia, szczególnie przy drobnym, niepewnym chodzie.
Najlepiej odwołać się do celu, czyli samodzielności i bezpieczeństwa: dywaniki mogą utrudniać chodzenie i zwiększać ryzyko upadku. Można zaproponować kompromis (np. usunięcie tylko tych z trasy do łazienki) oraz wytłumaczyć, że zmiana jest prosta, a skutecznie zmniejsza liczbę potknięć.
Gdy pojawiają się częstsze potknięcia, chwiejność, upadki, nagłe osłabienie, zawroty głowy, ból stóp lub wyraźna zmiana sposobu chodzenia. W cukrzycy dodatkowo warto zgłaszać niepokojące objawy ze strony stóp (otarcia, pęknięcia skóry, rany), bo mogą wymagać szybkiej oceny i leczenia.
Częste błędy to pozostawianie luźnych dywaników "bo były zawsze", skupienie się tylko na jednym elemencie (np. zakup kapci) bez usunięcia przeszkód oraz wybór obuwia wygodnego, ale niestabilnego (klapki, kapcie bez pięty). Innym błędem jest brak oceny oświetlenia i zagraconych przejść.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 63% zdających egzamin. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Usunięcie luźnych dywaników ogranicza ryzyko potknięcia się podczas chodu drobnymi krokami."

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty dla opiekuna medycznego z zakresu bezpieczeństwa pacjenta w domu
  • Materiały edukacyjne o profilaktyce upadków u osób starszych i niesamodzielnych
  • Materiały edukacyjne dotyczące pielęgnacji stóp u osób z cukrzycą

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego