W spektrofotometrii (najczęściej UV-Vis) w analizie ilościowej nie wystarcza sam odczyt absorbancji. Aby z wartości absorbancji wyznaczyć stężenie oznaczanego składnika, trzeba najpierw zbudować zależność pomiędzy sygnałem aparatu a znanymi stężeniami.
Tę zależność przedstawia krzywa wzorcowa (kalibracyjna), zwykle otrzymywana przez:
- przygotowanie serii roztworów wzorcowych o znanych stężeniach,
- pomiar ich absorbancji w tych samych warunkach co próbka,
- sporządzenie wykresu A = f(c) i wyznaczenie równania (np. prostej w zakresie liniowym).
Dopiero wtedy absorbancję próbki można odnieść do krzywej i obliczyć jej stężenie (z interpolacji lub równania prostej). To jest standardowy etap przygotowania metody i kontroli poprawności pracy aparatu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Krzywa rozpuszczalności dotyczy zależności rozpuszczalności od temperatury lub składu i jest narzędziem fizykochemicznym, a nie elementem przeliczenia absorbancji na stężenie w spektrofotometrii.
- Wzorcowy chromatogram jest charakterystyczny dla technik chromatograficznych (np. HPLC/GC), gdzie analizuje się piki w funkcji czasu retencji, a nie absorbancję w funkcji długości fali.
- Wzorcowe widmo masowe odnosi się do spektrometrii mas (MS) i służy identyfikacji związków po m/z oraz wzorcach fragmentacji; nie jest to procedura przygotowawcza do spektrofotometrii UV-Vis.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "analiza spektrofotometryczna" i odpowiedzi dotyczą różnych technik instrumentalnych, szukaj tej, która wiąże się z kalibracją absorbancji, czyli krzywą wzorcową.
