Przedmiar robót to dokument, w którym zestawia się przewidywane roboty (z opisem i obliczeniem liczby jednostek) w kolejności technologicznej ich wykonania. Aby taki dokument sporządzić, trzeba mieć punkt odniesienia do zakresu i rozwiązań projektowych (np. przekroje, wymiary, konstrukcje, rodzaje umocnień) – czyli dane, z których da się wyprowadzić ilości.
Dlatego poprawna jest odpowiedź "projektu budowlanego". W dokumentacji projektowej to właśnie projekt budowlany stanowi bazę, a projekt wykonawczy pełni rolę uzupełnienia i uszczegółowienia w zakresie niezbędnym do sporządzenia przedmiaru i kosztorysu. Innymi słowy: projekt budowlany mówi, co ma powstać i w jakiej formie, a przedmiar wylicza ile robót z tego wynika.
Odpowiedź "kosztorysu inwestorskiego" jest nieprawidłowa, ponieważ relacja jest odwrotna: to kosztorys wykorzystuje przedmiar (lub obmiar) jako podstawę do wyceny. Gdyby przedmiar sporządzać na podstawie kosztorysu, dochodziłoby do błędnego koła zależności.
Odpowiedź "inwentaryzacji powykonawczej" także jest błędna, bo inwentaryzacja powykonawcza powstaje po wykonaniu robót i służy potwierdzeniu stanu zrealizowanego (np. do celów ewidencyjnych i odbiorowych). Nie może więc stanowić podstawy planowania i obliczania ilości robót przewidywanych.
Odpowiedź "specyfikacji technicznej wykonania i odbioru robót" (STWiOR) jest błędna, ponieważ STWiOR opisuje wymagania jakościowe, technologie, zasady odbioru, materiały i kontrolę, ale nie jest dokumentem źródłowym do obliczania ilości robót. Ilości wynikają z rozwiązań projektowych, a nie z opisu standardu wykonania.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą kolejność: projekt (zakres i rozwiązania) → przedmiar (ilości) → kosztorys (wartości). To pomaga szybko odsiać odpowiedzi, które dotyczą etapu wyceny albo etapu powykonawczego.
