Analiza finansowa to badanie kondycji ekonomiczno-finansowej przedsiębiorstwa przede wszystkim na podstawie informacji finansowych, w szczególności sprawozdań finansowych oraz danych z ewidencji księgowej. Jej celem jest odpowiedź na pytania: jaki jest wynik finansowy, jaka jest efektywność gospodarowania oraz jak kształtują się kluczowe zależności między przychodami, kosztami, majątkiem i źródłami finansowania.
Odpowiedź "osiągniętych wyników finansowych i ocena efektywności gospodarowania" pasuje do istoty analizy finansowej, ponieważ obejmuje zarówno ocenę rezultatu (zysk/strata), jak i ocenę sprawności działania, często rozwijaną przez analizę kosztów, rentowności czy inne miary efektywności. W praktyce umożliwia to porównania w czasie (trend), porównania do planu (budżet) oraz porównania z innymi podmiotami (benchmark).
Pozostałe propozycje dotyczą obszarów, które mogą być przedmiotem szeroko rozumianej analizy przedsiębiorstwa, ale nie są typowym, podstawowym zakresem analizy finansowej:
- "stanu zatrudnienia i wydajności pracy" odnosi się do analizy kadrowej i organizacyjnej; to raczej mierniki HR/produktywności, a nie bezpośrednio wynik finansowy i relacje finansowe.
- "stanu wyposażenia technicznego przedsiębiorstwa" dotyczy analizy majątku w ujęciu technicznym (park maszynowy, infrastruktura). W analizie finansowej majątek rozpatruje się głównie przez jego wartość, strukturę i wpływ na wyniki, a nie przez poziom technicznego wyposażenia jako taki.
- "asortymentu i wielkości produkcji" to domena analizy produkcyjnej i operacyjnej (wolumen, miks produktowy). Może wpływać na finanse, ale sama w sobie nie jest rdzeniem analizy finansowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedzi pojawiają się sformułowania o wyniku finansowym, kosztach, przychodach, rentowności czy płynności, zwykle trafiają one w zakres analizy finansowej. Gdy dominują kadry, technika lub produkcja, najczęściej jest to inny typ analizy.
