W tej operacji mamy zakup artykułów biurowych za gotówkę oraz ich bezpośrednie przekazanie do zużycia. To oznacza, że wartość netto stanowi koszt w momencie zakupu, a VAT z faktury jest VAT naliczonym, który co do zasady podlega odliczeniu.
Prawidłowa logika dekretu (w ujęciu kontowym) jest następująca:
- Wn "Zużycie materiałów i energii" – 1 000,00 zł (koszt netto),
- Wn "Rozliczenie podatku VAT naliczonego" – 220,00 zł (VAT z zakupu),
- Ma "Kasa" – 1 220,00 zł (wypływ gotówki).
Jeżeli w ewidencji VAT 220,00 zł pojawia się na koncie VAT należnego, to jest to błąd merytoryczny: VAT należny dotyczy sprzedaży (podatku "do zapłaty" od obrotu), a nie zakupów. Skutkiem jest zniekształcenie rozliczenia podatku (zawyżenie zobowiązania i/lub zaniżenie odliczenia).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Opcja o księgowaniu VAT na dobro VAT należnego wskazuje inną stronę zapisu niż wynika z przedstawionej ewidencji, więc nie trafia w istotę błędu.
- Opcja "prawidłowa, bo zachowano podwójny zapis" jest pułapką: równość Wn i Ma nie gwarantuje poprawności doboru kont. Można zaksięgować "równo", a mimo to na niewłaściwych kontach.
- Opcja o ujęciu artykułów biurowych jako zwiększenia stanu magazynowego nie pasuje do warunku "bezpośrednio przekazało do zużycia" – w takim przypadku nie ma potrzeby ewidencji zapasu, tylko koszt ujmuje się od razu.
Na egzaminie zwracaj uwagę na słowa kluczowe: "zakup" → VAT naliczony, "sprzedaż" → VAT należny, "bezpośrednio do zużycia" → koszt od razu, bez magazynu.