Turbina Banki-Michella (często opisywana jako turbina poprzeczno-przepływowa, cross-flow) jest popularnym rozwiązaniem w małych elektrowniach wodnych. Jej cechą rozpoznawczą jest sposób przepływu wody przez wirnik: struga przechodzi przez łopatki w charakterystyczny sposób (zwykle "przez wirnik" w układzie poprzecznym), co pozwala na stabilną pracę także przy zmiennych warunkach dopływu.
W praktyce MEW liczą się m.in. prostota, odporność na wahania przepływu oraz możliwość pracy w szerokim zakresie obciążeń. Z tego powodu w wielu zastosowaniach spotyka się właśnie rozwiązania typu Banki-Michella, zwłaszcza tam, gdzie warunki hydrologiczne nie są stałe.
- "Kapłana." – turbina Kaplana to turbina reakcyjna śmigłowa z nastawnymi łopatami, kojarzona z niskimi spadami i dużymi przepływami. Jej wirnik ma postać śruby/śmigła, więc na rysunkach zwykle wygląda inaczej niż konstrukcja cross-flow.
- "Francisa." – turbina Francisa również jest reakcyjna, z przepływem promieniowo-osiowym i charakterystyczną spiralą/kierownicą oraz inną geometrią wirnika. W zadaniach rozpoznawczych odróżnia się ją od rozwiązań poprzeczno-przepływowych po kształcie wirnika i drodze przepływu.
- "Peltona." – turbina Peltona jest akcyjna i ma rozpoznawalne kubki (czasze) na obwodzie wirnika, na które uderza struga z dyszy. Stosuje się ją typowo przy dużych spadach, a jej wygląd jest zwykle bardzo charakterystyczny i odmienny od Banki-Michella.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu turbin z rysunku warto najpierw ustalić, czy konstrukcja przypomina śmigło (Kaplan), wirnik reakcyjny w obudowie spiralnej (Francis), kubki i dyszę (Pelton), czy też wirnik cross-flow (Banki-Michella). Dopiero potem dopasować odpowiedź.
