Metoda McMastera jest zaliczana do metod ilościowych w badaniu kału (koproskopia), ponieważ jej celem nie jest wyłącznie stwierdzenie "czy są jaja pasożytów", ale oszacowanie liczby jaj/oocyst w próbce po wykonaniu zliczania w komorze. W praktyce wynik bywa przedstawiany jako wartość przeliczeniowa (np. na jednostkę masy kału), co pozwala porównywać badania w czasie oraz oceniać nasilenie inwazji.
Odpowiedź "jakościową" nie pasuje, bo metody jakościowe koncentrują się na wykryciu obecności form diagnostycznych (tak/nie) bez wiarygodnego przeliczenia na liczebność. W McMasterze kluczowy jest element zliczania i przeliczenia według przyjętego współczynnika, więc badanie ma charakter ilościowy.
Odpowiedź "larwoskopową" odnosi się do metod ukierunkowanych na wykrywanie larw (np. w technikach nastawionych na migrację larw), a nie na zliczanie jaj/oocyst w komorze zliczeniowej. Choć oba podejścia służą diagnostyce pasożytów, różnią się obiektem oceny i techniką laboratoryjną.
Odpowiedź "sedymentacyjną" jest nieprawidłowa, ponieważ sedymentacja opiera się na opadaniu (gromadzeniu w osadzie) cięższych elementów próbki. McMaster typowo bazuje na przygotowaniu zawiesiny i obserwacji w komorze w warunkach umożliwiających ocenę liczbową; nie jest to klasyczna sedymentacja.
Na egzaminie warto zapamiętać: jeśli w metodzie występuje komora zliczeniowa i wynik da się porównać liczbowo między zwierzętami lub w czasie, to najczęściej jest to metoda ilościowa.
