W statystyce opisowej wyróżnia się m.in. różne struktury prezentacji danych, nazywane szeregami statystycznymi. Jeśli dane o grupie docelowej produktu są zestawione tak, że pokazują rozkład cechy (np. wiek w przedziałach, poziom dochodu w kategoriach, wykształcenie w klasach) wraz z liczebnościami lub udziałami procentowymi, to jest to szereg rozdzielczy. Taki szereg odpowiada na pytanie: "jaka część badanej populacji należy do danej klasy cechy?".
Odpowiedź "dynamicznego" byłaby właściwa wtedy, gdyby dane były uporządkowane w czasie (np. miesiąc po miesiącu, rok po roku) i pokazywały zmiany wartości wskaźnika, np. zmiany udziału grupy 18–24 w kolejnych latach. To inny porządek i inny cel analizy: trend, sezonowość, dynamika.
Odpowiedź "geograficznego" (często nazywanego przestrzennym) pasuje do sytuacji, gdy dane są uporządkowane według obszarów, np. województw, miast, regionów sprzedaży, i porównują wartości pomiędzy miejscami. Wtedy kluczem jest lokalizacja, a nie klasy cechy w obrębie jednej zbiorowości.
Odpowiedź "Taylora" jest błędna, bo szereg Taylora to termin z matematyki (rozwinięcia funkcji), a nie klasyfikacja sposobu prezentowania danych statystycznych w badaniach marketingowych.
W praktyce reklamy rozpoznanie, że mamy szereg rozdzielczy, pomaga dobrać właściwy wykres (np. słupkowy/kołowy/histogram) i poprawnie opisać segmenty odbiorców bez mylenia tego z analizą trendu w czasie lub porównań regionalnych.
