Określenie "rysunek złożeniowy" stosuje się wtedy, gdy dokument przedstawia wyrób jako zespół zmontowany, czyli kilka (lub wiele) części tworzących jedną całość. Celem takiego rysunku jest pokazanie, jak elementy są ze sobą powiązane i jak wygląda kompletny wyrób po złożeniu.
Typowe cechy rysunku złożeniowego (rozpoznawcze w praktyce) to m.in.:
- przedstawienie wielu części jednocześnie, w ich wzajemnym położeniu,
- oznaczenia identyfikujące elementy (np. numery pozycji),
- informacje ułatwiające kompletację zespołu (często odniesienie do zestawienia części),
- wymiary, jeśli są, mają zwykle charakter ogólny (gabarytowy, montażowy), a nie pełne wymiarowanie każdego detalu.
Odpowiedź "rysunek wykonawczy" jest niepoprawna, ponieważ rysunek wykonawczy służy do wytworzenia pojedynczej części i powinien zawierać komplet danych do jej wykonania: pełne wymiarowanie, tolerancje, chropowatość, materiał, obróbki cieplne/powłoki i inne wymagania. Nie jest to dokument do przedstawiania kompletnego zespołu.
Odpowiedź "rysunek montażowy" bywa mylona z rysunkiem złożeniowym, bo oba dotyczą zestawów elementów. Rysunek montażowy jest jednak bardziej "procesowy": koncentruje się na montażu (kolejność, sposób łączenia, wskazówki montażowe, ewentualne narzędzia/uwagi). Sam rysunek złożeniowy przede wszystkim opisuje konstrukcję zespołu i jego postać po złożeniu.
Odpowiedź "rysunek operacyjny" jest niepoprawna, bo rysunek operacyjny należy do dokumentacji technologicznej i odnosi się do operacji obróbkowych (np. dla konkretnego zabiegu na stanowisku), a nie do prezentacji kompletnego zespołu konstrukcyjnego.
Wskazówka egzaminacyjna: aby odróżnić typy rysunków, odpowiedz sobie na pytanie "do czego ma służyć ten dokument": do wykonania detalu (wykonawczy), do pokazania złożonego zespołu (złożeniowy), do przeprowadzenia montażu (montażowy), czy do realizacji operacji technologicznej (operacyjny).
