Front chłodny to strefa, w której chłodniejsza masa powietrza wypycha cieplejszą. Latem ciepłe powietrze przed frontem bywa wilgotne i chwiejne, więc po wymuszeniu wznoszenia szybko rozwijają się chmury burzowe (Cumulonimbus). Skutkiem jest gwałtowna zmiana pogody w krótkim czasie.
Dlatego typowy przebieg przejścia szybko poruszającego się frontu chłodnego obejmuje:
- spadek temperatury (napływ chłodniejszej masy),
- nasilenie i zmiana porywistości wiatru (większy gradient i prądy zstępujące w burzach),
- przelotne, intensywne opady, często w formie ulew, a przy silnej konwekcji także grad,
- burze – szczególnie częste latem, gdy energia konwekcji jest duża.
Zestaw "gwałtowne obniżenie temperatury, silny wiatr, opady gradu i burze" najlepiej opisuje tę sytuację. Odpowiedzi mówiące o stopniowym wzroście temperatury są typowe raczej dla napływu cieplejszej masy (charakterystyczne dla frontu ciepłego), a nie dla frontu chłodnego. Opcja z szybkim wzrostem temperatury i zanikiem opadów jest sprzeczna z mechanizmem frontu chłodnego (wymuszone wznoszenie sprzyja powstawaniu opadów, a nie ich zanikowi). Z kolei wariant z ciągłymi opadami i słabym wiatrem częściej kojarzy się z dłużej zalegającą strefą opadów warstwowych, a nie z szybkim, letnim frontem chłodnym, który daje raczej krótkie, intensywne opady i wyraźne porywy.
Dla rolnika wiedza ta ma znaczenie praktyczne: pozwala wstrzymać opryski i prace na polu przed burzą, zabezpieczyć tunele i sprzęt przed wiatrem oraz ocenić ryzyko uszkodzeń roślin przez grad i nawalne opady.
