Dźwigar dwuteowy (potocznie "I-kształtny") to element, którego przekrój poprzeczny ma charakterystyczny układ: dwa pasy (części "półek") połączone środnikiem. Na rysunku takiego prefabrykatu zwykle widać wyraźnie górny i dolny pas oraz węższy element łączący je w osi, co daje kształt zbliżony do litery "I". Taki układ jest korzystny konstrukcyjnie, bo materiał znajduje się tam, gdzie najbardziej "pracuje" na zginanie (w pasach), a środnik przenosi głównie siły tnące.
Odpowiedź "ramowy" nie pasuje, ponieważ dźwigar ramowy kojarzy się z przekrojem, który tworzy bardziej "obwodowy" kształt (jak rama) albo z układem elementów, które nie tworzą typowego układu dwóch pasów i jednego środnika. Jeśli na rysunku widoczny jest klasyczny układ I, nazwa "ramowy" wprowadza w błąd.
Odpowiedź "teowy" byłaby właściwa dla przekroju w kształcie litery "T", czyli z jednym pasem i środnikiem. W dwuteowniku pasy są dwa (górny i dolny), więc przy poprawnym rozpoznaniu rysunku nie należy mylić tych dwóch typów.
Odpowiedź "skrzynkowy" dotyczy przekrojów zamkniętych (pustych w środku), przypominających skrzynkę/profil zamknięty. Na rysunku takiego elementu oczekuje się ścianek tworzących obwód zamknięty, a nie pojedynczego środnika łączącego dwa pasy.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu dźwigara najpierw policz "pasy" (jeden czy dwa) i sprawdź, czy przekrój jest otwarty czy zamknięty. To najszybciej odróżnia dwuteowy, teowy i skrzynkowy.
