Pytanie sprawdza, czy potrafisz powiązać konkretny sprzęt (pokazany na rysunku) z metodą wykrywania określonego czynnika chorobotwórczego. W praktyce weterynaryjnej część urządzeń i zestawów jest charakterystyczna dla diagnostyki pasożytniczej, zwłaszcza gdy badanie dotyczy obecności larw w tkankach (np. w mięśniach).
Odpowiedź Trichinella spiralis jest właściwa, ponieważ włośnica wiąże się z obecnością larw w mięśniach, a metody wykrywania włośni w badaniu mięsa polegają na odpowiednim przygotowaniu próbki (zależnie od metody) i potwierdzeniu obecności larw. Sprzęt używany w takich procedurach bywa łatwy do rozpoznania na ilustracjach dydaktycznych (np. elementy do przygotowania/oceny próbki).
Pozostałe propozycje nie pasują do tego typu diagnostyki:
- Bovicola bovis to wszoł (ektopasożyt). Jego rozpoznanie dotyczy zwykle oględzin skóry i sierści, a nie badania mięsa na larwy w tkance mięśniowej.
- Salmonella enteritidis jest bakterią. Wykrywanie Salmonella opiera się na badaniach mikrobiologicznych (posiewy, testy identyfikacyjne), a nie na sprzęcie typowym dla wykrywania larw pasożytów w mięśniach.
- Echinococcus granulosus (bąblowiec) jest tasiemcem, ale diagnostyka i materiał badawczy są inne (np. zmiany narządowe, metody serologiczne/obrazowe w zależności od sytuacji), więc nie jest to standardowy kierunek użycia sprzętu kojarzonego z badaniem włośni.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach mieszają się pasożyty i bakterie, najpierw rozdziel je na grupy. Następnie oceń, czy opis/sprzęt sugeruje badanie mikroskopowe/ocenę larw w tkankach, czy raczej procedury mikrobiologiczne.
