Zadanie dotyczy praktycznej czynności montażowej: po osadzeniu sworznia trzeba go zabezpieczyć przed osiowym wysunięciem. W wielu mechanizmach (dźwignie, przeguby, cięgna) sworzeń pracuje w otworach współpracujących elementów, a obciążenia i drgania mogą powodować jego przesuwanie się na zewnątrz. Dlatego stosuje się proste, rozłączne zabezpieczenia montażowe.
Odpowiedź "podkładki i zawleczki" jest właściwa, ponieważ taki zestaw działa jak blokada: podkładka tworzy powierzchnię oporową, a zawleczka po przełożeniu (przez odpowiedni otwór lub połączenie z elementem sworznia) uniemożliwia przemieszczenie się sworznia w kierunku osiowym. Dodatkową zaletą jest łatwy demontaż podczas przeglądów i napraw.
Odpowiedź "pierścienia osadczego" jest błędna w tej sytuacji, bo pierścień osadczy wymaga odpowiedniego rowka na sworzniu lub w otworze oraz dobrania właściwego typu pierścienia. Jeżeli konstrukcja przewiduje zawleczkę (co wynika z rysunku w zadaniu), zastosowanie pierścienia byłoby niezgodne z rozwiązaniem konstrukcyjnym.
Odpowiedź "nakrętki koronowej" nie pasuje, ponieważ nakrętka koronowa jest elementem połączenia gwintowanego (na końcu śruby lub trzpienia z gwintem) i zwykle współpracuje z zawleczką, ale wymaga obecności gwintu oraz odpowiedniego doboru podkładki/nakrętki. W typowym połączeniu sworzniowym bez gwintu nie da się jej zastosować.
Odpowiedź "nakrętki sześciokątnej" również wskazuje na połączenie gwintowane i pełni przede wszystkim funkcję docisku/ustalenia elementów na gwincie. Nie jest typowym zabezpieczeniem sworznia, jeśli sworzeń nie ma gwintu i jeśli konstrukcja przewiduje zabezpieczenie zawleczką.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli na elemencie widoczne jest miejsce przeznaczone na zawleczkę (np. otwór w końcówce) lub zadanie dotyczy klasycznego sworznia w przegubie, najczęściej poprawnym zabezpieczeniem jest układ rozłączny: podkładka + zawleczka.
