Układ określany jako licznik modulo N to licznik, którego sekwencja zliczania obejmuje dokładnie N stanów, a następnie powtarza się od początku. W praktyce uzyskuje się to przez odpowiednie sprzężenie zwrotne (np. dekodowanie wybranych stanów i wymuszanie resetu/zerowania), dzięki czemu licznik nie wykorzystuje wszystkich stanów wynikających z liczby przerzutników.
Odpowiedź "licznika modulo 5." oznacza, że analizowany układ wykonuje pełny cykl zliczania o długości 5. Typowym skutkiem jest to, że sygnał związany z pełnym cyklem (np. impuls przepełnienia, wyjście przeniesienia lub odpowiednio obserwowany bit stanu) powtarza się co 5 taktów, więc taki licznik może pełnić także rolę dzielnika częstotliwości przez 5 (ale to nie jest jedna z podanych opcji).
Odpowiedź "licznika modulo 6." jest niepoprawna, gdy cykl układu nie ma 6 stanów. Częsty błąd polega na automatycznym przyjęciu, że licznik z dodatkową logiką "pewnie" skraca cykl do 6, bez faktycznego wyznaczenia sekwencji stanów albo warunku resetu.
Odpowiedź "dzielnika częstotliwości przez 7." byłaby prawdziwa tylko wtedy, gdy układ realizował cykl 7 stanów (czyli modulo 7) i gdy obserwowany sygnał wyjściowy był zdefiniowany tak, że powtarza się co 7 taktów. Jeśli cykl ma 5 stanów, dzielenie przez 7 nie występuje.
Odpowiedź "dzielnika częstotliwości przez 8." najczęściej kojarzy się z prostym licznikiem binarnym na 3 przerzutnikach bez skracania cyklu (23=8). Jeżeli na rysunku jest logika zerująca skracająca sekwencję, to właśnie ten intuicyjny skrót myślowy prowadzi do pomyłki.
Wskazówka do nauki: aby rozpoznać modulo, ustal warunek resetu (kiedy licznik wraca do zera) i policz, ile stanów występuje od startu do resetu włącznie/wyłącznie zgodnie z działaniem układu. Dopiero potem dopasuj odpowiedź.
