W torach telekomunikacyjnych z parami żył (np. instalacje abonenckie na kablach miedzianych) wykonuje się kilka grup pomiarów: elektryczne DC (np. ciągłość, rezystancje, rezystancja izolacji) oraz parametry transmisyjne (np. tłumienność, opóźnienie propagacji), a także wielkości zależne od budowy kabla (np. pojemność).
Rezystancja izolacji pary żył opisuje, jak dobrze izolacja rozdziela dwie żyły. W praktyce niski wynik wskazuje na upływ prądu między żyłami, co bywa skutkiem zawilgocenia, zabrudzeń, uszkodzeń mechanicznych, złych połączeń w złączach lub degradacji izolacji. Taki pomiar jest typowy w diagnostyce i odbiorach prac utrzymaniowych.
Dlatego poprawna odpowiedź to: rezystancji izolacji pary żył.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Tłumienność skuteczna dotyczy strat sygnału w funkcji częstotliwości i długości toru. Wymaga pomiarów w dziedzinie AC/transmisyjnej (testery okablowania, analizatory), a nie prostego układu typowego dla izolacji.
- Opóźnienie propagacji jest parametrem czasu przejścia sygnału przez tor. Mierzy się je metodami czasowymi (impuls, analiza sygnału), a nie układem charakterystycznym dla pomiaru izolacji.
- Pojemność między żyłami par jest wielkością zależną od geometrii i dielektryka kabla. Do jej wyznaczenia stosuje się metody pomiaru pojemności (mostek/LC-metr), inne niż test rezystancji izolacji.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na rysunku widać układ nastawiony na ocenę "upływu/przebicia" między dwiema żyłami, najczęściej chodzi o izolację. Parametry takie jak tłumienność i opóźnienie zwykle wymagają przyrządów transmisyjnych i pomiarów sygnałem, a nie typowego schematu DC.
