W transporcie dołowym przeznaczenie wozu kopalnianego rozpoznaje się głównie po konstrukcji przestrzeni ładunkowej i elementach zabezpieczających ładunek. Wóz przeznaczony do transportu długich materiałów (np. szyn, rur, podłużnych elementów obudowy lub wyposażenia) jest projektowany tak, aby ładunek miał stabilne podparcie na długości i nie przemieszczał się wzdłużnie ani poprzecznie podczas jazdy.
Odpowiedź "długich materiałów" jest właściwa, ponieważ taki typ wozu (często w formie platformy lub wozu materiałowego) odpowiada potrzebie przewozu elementów, których nie da się bezpiecznie wsypać lub ułożyć w skrzyni jak urobek. Kluczowa jest tu idea: ładunek jest układany i mocowany, a nie sypany.
- "urobku" jest typową pułapką: urobek przewozi się zwykle w wozach z skrzynią lub inną zabudową do materiału sypkiego. Wóz do materiałów długich nie jest zoptymalizowany do wsypu/rozładunku urobku.
- "butli z gazem" wymaga szczególnego unieruchomienia (uchwyty/gniazda, zabezpieczenia przed przewróceniem i uderzeniami). Sama platforma lub wóz do dłużycy nie jest automatycznie wozem do butli.
- "sekcji obudów zmechanizowanych" dotyczy transportu elementów wielkogabarytowych i bardzo ciężkich; w praktyce stosuje się do tego rozwiązania o odpowiedniej nośności, mocowaniach i często innej organizacji transportu. To inna kategoria ładunku niż typowe materiały długie.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, czy wóz jest przeznaczony do ładunku sypkiego (skrzynia), czy do ładunku układanego (platforma/podpory). Dopiero potem dopasuj konkretny rodzaj ładunku.
