W pytaniu należy rozpoznać język programowania PLC na podstawie sposobu zapisu przedstawionego programu. IL (Instruction List) to język tekstowy, w którym program ma postać kolejnych, krótkich instrukcji wykonywanych po sobie (lista poleceń). Taki zapis przypomina asembler: operacje są przedstawiane jako pojedyncze rozkazy, często z argumentem/operandem, a logika wynika z kolejności instrukcji.
Dlaczego IL jest poprawne?
Jeśli widoczny program ma formę zwartego listingu instrukcji (jedna instrukcja na wiersz, bez graficznych połączeń bloków i bez struktury kroków), to odpowiada charakterystyce IL.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- ST (Structured Text) jest również tekstowy, ale ma składnię zbliżoną do języków wysokiego poziomu (wyrażenia, instrukcje sterujące, bardziej "programistyczny" zapis). Jeśli program wygląda jak lista rozkazów, to nie jest to typowy ST.
- FBD (Function Block Diagram) to język graficzny: logika jest pokazana jako bloki połączone liniami sygnałowymi. Gdy program jest tekstem, FBD odpada.
- SFC (Sequential Function Chart) opisuje sekwencję w postaci kroków, przejść i akcji (diagram stanów/etapów). Nie jest to listing instrukcji, tylko struktura sterowania sekwencyjnego.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw rozpoznaj, czy zapis jest tekstowy czy graficzny. Potem wśród języków tekstowych odróżnij "listę instrukcji" (IL) od "języka wysokiego poziomu" (ST). Pamiętaj też, że IL bywa uznawany za język historyczny, ale nadal może pojawiać się w zadaniach rozpoznawania składni.
