W dokumentacji technicznej maszyn (także stosowanych w przemyśle drzewnym) spotyka się różne rodzaje instrukcji, które mają inny cel i dlatego posługują się innym typem rysunków.
Instrukcja montażu służy do złożenia urządzenia lub podzespołu. Typowe dla niej są rysunki, które pomagają wykonać czynności montażowe, czyli:
- pokazują jak elementy do siebie pasują (położenie, orientacja, miejsca łączenia),
- mogą przedstawiać złożenie albo widok "rozstrzelony" (exploded view),
- ułatwiają zachowanie kolejności montażu i poprawne dobranie elementów złącznych,
- często eksponują miejsca, w których należy coś zamocować, wsunąć, dokręcić lub ustawić.
Odpowiedź "montażu." pasuje więc do rysunku, którego główną funkcją jest wsparcie składania/łączenia elementów.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi "pułapkami":
- "obsługi." – w instrukcji obsługi dominują informacje o uruchamianiu, nastawach, trybach pracy i czynnościach operatorskich. Rysunki mają wspierać użytkowanie (np. lokalizacja przycisków, strefy smarowania), a nie składanie elementów.
- "kontroli." – dokumentacja kontroli/odbioru skupia się na kryteriach sprawdzenia: wymiarach, tolerancjach, punktach pomiarowych, sposobie weryfikacji. Taki rysunek częściej zawiera odniesienia do cech kontrolnych niż wskazówki montażowe.
- "osprzętu." – osprzęt to wyposażenie dodatkowe/akcesoria; rysunki osprzętu dotyczą doboru i podłączenia akcesoriów, a nie typowej sekwencji składania bazowych elementów urządzenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli rysunek przede wszystkim pokazuje złożenie części i relacje między nimi, najczęściej będzie kojarzony z montażem. Jeśli pokazuje czynności użytkownika lub punkty regulacji – bliżej mu do obsługi.
