Podpora samonastawna w schematach i rysunku technicznym oznacza takie podparcie wału lub elementu obrotowego, które potrafi skompensować niewielką niewspółosiowość (błąd ustawienia) między wałem a oprawą. W praktyce realizuje się to np. przez łożysko wahliwe lub układ z powierzchnią kulistą, który umożliwia małe wychylenie kątowe bez powstawania dużych naprężeń.
Odpowiedź "samonastawnej." jest więc właściwa, bo symbol wskazuje możliwość samoczynnego ustawienia osi pracy w trakcie montażu i eksploatacji.
Odpowiedź "ruchomej." dotyczy zwykle podpory umożliwiającej przesuw wzdłużny (kompensację wydłużeń cieplnych) i nie jest tym samym co samonastawność kątowa.
Odpowiedź "regulowanej." sugeruje podparcie, którego położenie ustawia się ręcznie (np. śrubami, klinami, podkładkami). Taka regulacja jest działaniem montażowym wykonywanym przez mechanika, a nie automatycznym dopasowaniem w pracy.
Odpowiedź "wahliwej." bywa mylona z samonastawną, bo oba pojęcia kojarzą się z wychyleniem. Wahliwość opisuje możliwość ruchu/obrotu w przegubie, natomiast samonastawność w tym kontekście akcentuje samoczynne dopasowanie osi i tolerancję niewspółosiowości.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj w symbolice informacji, czy chodzi o kompensację kątową (samonastawność), czy o przesuw wzdłużny (podpora ruchoma). To dwa różne "mechanizmy ratunkowe" dla montażu i pracy układu.
