Profilowanie na zimno (z taśmy stalowej) polega na stopniowym kształtowaniu przekroju przez zestawy rolek, które wykonują kolejne gięcia materiału. Efektem są najczęściej kształtowniki cienkościenne, często o przekrojach otwartych (np. typu U, C, Z i ich odmiany), w których łatwo zauważyć cechy wynikające z gięcia blachy/taśmy.
W takich wyrobach typowe są:
- jednakowa, stosunkowo mała grubość ścianki na całym obwodzie przekroju (wynika z użycia taśmy o stałej grubości),
- promienie na zagięciach – załamania nie są "ostre" jak w schemacie idealnym, tylko mają łagodne przejścia,
- brak cech typowych dla kształtowników masywnych walcowanych na gorąco (np. bardzo grube środniki i półki).
Odpowiedź "D" jest poprawna, ponieważ na arkuszu egzaminacyjnym wskazuje przekrój spełniający powyższe cechy: wygląda jak przekrój uformowany z taśmy poprzez serię gięć, a nie jak przekrój masywny uzyskany inną technologią.
Pozostałe odpowiedzi są błędne, gdy prezentują przekroje, które:
- sugerują wyrób masywny lub o zmiennej grubości (co nie pasuje do taśmy),
- nie przypominają przekrojów charakterystycznych dla ciągłego profilowania na zimno,
- mają geometrię wskazującą na inny sposób wytwarzania (np. typowy kształtownik walcowany/odlew/element pełny).
Wskazówka egzaminacyjna: przed wyborem odpowiedzi porównaj wszystkie warianty rysunków i szukaj cienkościenności oraz logiki gięć (czy przekrój da się "złożyć" z płaskiej taśmy w kolejnych przejściach rolek).
