Opis zachowań przełożonego wskazuje na styl autokratyczny: przełożony sam wyznacza cele, podejmuje decyzje i kieruje aktywnością grupy głównie poprzez polecenia, presję oraz mechanizmy przymusu. Kluczowym sygnałem w treści jest także bezwzględny podział na kierujących i kierowanych, czyli mocno zaznaczona hierarchia i dystans władzy.
Dlaczego "autokraty." pasuje do opisu?
- Przymus i narzucanie sposobu działania są typowe dla autokraty: to przełożony rozdziela zadania i oczekuje wykonania bez dyskusji.
- Jednoosobowe wyznaczanie celów (bez konsultacji) jest częstą cechą autokratycznego kierowania.
- Wyraźne rozgraniczenie ról (kierujący vs kierowani) wzmacnia formalną władzę i podporządkowanie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "demokraty." nie pasuje, bo styl demokratyczny zakłada udział pracowników w ustalaniu sposobów realizacji zadań, konsultacje oraz większą partnerskość. W opisie nie ma współdecydowania, jest natomiast przymus i sztywny podział.
- "biernego." nie pasuje, ponieważ kierownik bierny (w sensie mało aktywny) ogranicza inicjatywę w kierowaniu, zwleka z decyzjami lub unika ingerencji. W opisie przeciwnie: przełożony aktywnie wyznacza cele i steruje grupą.
- "liberała." (często rozumiane jako styl liberalny/laissez-faire) nie pasuje, bo styl liberalny polega na pozostawieniu dużej swobody pracownikom, małej kontroli i niewielkiej ingerencji w sposób wykonania pracy. W treści jest przymus i bezwzględna hierarchia, czyli cechy przeciwne.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w opisie pojawiają się słowa i cechy takie jak "przymus", "narzucanie", "bezwzględny podział", "jednoosobowe decyzje" – zwykle prowadzi to do rozpoznania stylu autokratycznego. Gdy są "konsultacje", "współdecydowanie", "dyskusja" – częściej chodzi o styl demokratyczny. Gdy jest "pełna swoboda" i "mała kontrola" – to trop liberalny.
