W roztworze nasyconym (w danej temperaturze) ilość substancji rozpuszczonej odpowiada granicznej rozpuszczalności – dalsze dosypywanie ciała stałego nie zwiększa już stężenia, bo układ osiąga równowagę rozpuszczania.
Najpierw trzeba sprowadzić dane do typowej postaci używanej w tablicach: g substancji na 100 g wody. Skoro w 50°C rozpuszczono 250 g substancji w 500 g wody, to na 100 g wody przypadnie:
250/500 · 100 = 50 g substancji / 100 g H2O.
Kolejny krok to identyfikacja związku: porównuje się wartość 50 g/100 g H2O z rozpuszczalnościami w 50°C. Odpowiedź NH4Cl jest zgodna z tym rzędem wielkości i typowym przebiegiem rozpuszczalności tej soli w wodzie.
Pozostałe propozycje mogą wprowadzać w błąd, bo ich rozpuszczalności w 50°C są istotnie inne niż 50 g/100 g wody lub mają inną charakterystykę temperaturową:
- KNO3 jest znany z silnego wzrostu rozpuszczalności wraz z temperaturą; w 50°C jego rozpuszczalność jest wyraźnie większa niż 50 g/100 g wody, więc nie pasuje do obliczonej wartości.
- KI należy do bardzo dobrze rozpuszczalnych soli w wodzie; w okolicach 50°C jego rozpuszczalność jest dużo większa niż 50 g/100 g wody, co wyklucza dopasowanie.
- Pb(NO3)2 także jest solą dobrze rozpuszczalną; typowo uzyskuje się wartości wyższe niż 50 g/100 g wody w tej temperaturze, więc nie odpowiada warunkom zadania.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonuj przeliczenie "na 100 g wody" przed porównaniem z tablicami. Najczęstszy błąd to porównywanie 250 g/500 g bez normalizacji albo pomylenie masy wody z masą roztworu.
