W zadaniu podano gęstość wodnego roztworu H2SO4 oraz temperaturę odniesienia 20°C. Dla roztworów kwasów (szczególnie stężonych) gęstość silnie zależy zarówno od stężenia, jak i od temperatury, dlatego warunek "w 20°C" jest kluczowy.
Aby uzyskać stężenie w % (m/m), stosuje się tablice fizykochemiczne lub wykresy "gęstość–stężenie" opracowane dla H2SO4. Odczyt polega na znalezieniu w tablicy gęstości najbliższej wartości 1,8312 g/cm3 (czasem potrzebna jest interpolacja między dwiema pozycjami) i przypisaniu jej odpowiadającego stężenia masowego.
Odpowiedź "94% (m/m)" jest poprawna, ponieważ dla 20°C taka gęstość odpowiada typowemu zakresowi roztworów bardzo stężonych, lecz jeszcze nie "prawie bezwodnych".
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują:
- "91% (m/m)" – to stężenie jest niższe, a więc roztwór zawiera więcej wody; w konsekwencji jego gęstość przy 20°C byłaby mniejsza niż 1,8312 g/cm3.
- "80% (m/m)" – znacznie bardziej rozcieńczony roztwór ma wyraźnie mniejszą gęstość; wybór tej opcji zwykle wynika z pominięcia tablic i kierowania się samą intuicją.
- "97% (m/m)" – roztwór bliższy bezwodnemu ma inną (zwykle większą) gęstość; ta odpowiedź jest typową pułapką "im większa gęstość, tym bliżej 100%", bez sprawdzenia rzeczywistej zależności z danych.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź, czy odczyt dotyczy tej samej temperatury co w zadaniu (20°C), i czy procent jest podany jako m/m, a nie inny rodzaj stężenia.