Przetwornica DC-DC typu step-down (buck) jest przetwornicą obniżającą napięcie: jej zadaniem jest uzyskanie na wyjściu napięcia mniejszego niż na wejściu.
W modelu idealnym przetwornica buck realizuje zależność wynikającą ze sterowania PWM: napięcie wyjściowe jest proporcjonalne do napięcia wejściowego i współczynnika wypełnienia D. Ponieważ D zawiera się w zakresie 0–1, przetwornica step-down nie może podwyższać napięcia, a warunek pracy obniżającej można zapisać jako Vout < Vin.
Dla Vin = 12 V odpowiedź "Napięcie wyjściowe: 15 V" jest nieprawidłowa, ponieważ 15 V jest większe od 12 V. Taka relacja napięć odpowiadałaby topologii podwyższającej (step-up/boost) albo innemu układowi, ale nie klasycznej przetwornicy step-down.
Pozostałe odpowiedzi ("…: 3 V", "…: 5 V", "…: 9 V") są prawidłowe, bo każda z tych wartości jest mniejsza od 12 V, więc może być uzyskana przez odpowiedni dobór sterowania (w przybliżeniu D≈Vout/Vin). Na przykład 9 V z 12 V oznacza D około 0,75, a 3 V z 12 V oznacza D około 0,25.
W zadaniach egzaminacyjnych często warto wykonać szybki test sensowności: najpierw porównać Vin i Vout (czy typ przetwornicy pasuje do kierunku zmiany napięcia), a dopiero później analizować prądy i moce. Przy obniżaniu napięcia (przy podobnej mocy) prąd po stronie wyjściowej zwykle rośnie, co bywa dodatkową wskazówką diagnostyczną podczas uruchamiania i pomiarów.
