Przewód elektryczny giętki to zwykle przewód wielodrutowy (tzw. linka). Taki przewodnik składa się z wielu cienkich drucików. Gdy wprowadzi się go bezpośrednio do zacisku (np. śrubowego lub sprężynowego), druciki mogą się rozsypać, zostać częściowo ścięte, nierównomiernie dociśnięte lub ułożyć się tak, że realna powierzchnia styku będzie mniejsza.
Odpowiedź "zakończony na końcach tulejkami." jest poprawna, bo tulejka (końcówka tulejkowa) po zaciśnięciu tworzy jednolity, mechanicznie wzmocniony koniec przewodu. Dzięki temu:
- zacisk dociska przewodnik równomiernie,
- połączenie jest bardziej odporne na drgania i wielokrotne dokręcanie,
- zmniejsza się ryzyko wyrwania pojedynczych drucików i wzrostu oporu styku.
Odpowiedź "równo obcięty na końcach." jest niewystarczająca: estetyczne cięcie nie zabezpiecza linki przed rozwarstwieniem w zacisku. Odpowiedź "zaizolowany na końcach." jest błędna, bo izolacja na końcu uniemożliwia kontakt elektryczny. Odpowiedź "odizolowany na dowolną długość." także jest błędna: długość odizolowania powinna być dobrana do zacisku i końcówki, a "dowolna" może skutkować odsłonięciem żyły poza zaciskiem albo niedostatecznym wprowadzeniem przewodu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: linka + zacisk najczęściej oznacza potrzebę zastosowania tulejki i prawidłowego zaciskania odpowiednim narzędziem.
