Warunek "brak kikuta uda" oznacza, że nie ma zachowanego odcinka uda, na którym można oprzeć zawieszenie i sterowanie protezą typową dla amputacji uda. W takiej sytuacji konstrukcja protezy musi zapewnić:
- przenoszenie obciążeń przez miednicę (a nie przez udo),
- zawieszenie stabilne mimo braku kikuta,
- możliwość kontroli chodu poprzez odpowiednie przeguby i ustawienie.
Odpowiedź "z koszem biodrowym, stawem biodrowym, kolanowym i stopą dynamiczną" jest właściwa, bo opisuje protezę, której podstawą jest kosz biodrowy (element obejmujący okolice miednicy), a więc rozwiązanie adekwatne, gdy nie da się wykonać leja udowego. Dodanie stawu biodrowego wynika z konieczności odtworzenia funkcji stawu w miejscu, gdzie kończyna nie ma już segmentu uda. Staw kolanowy i stopa są niezbędne do uzyskania funkcji podporu i przetaczania w chodzie; wariant ze stopą dynamiczną wskazuje na rozwiązanie nastawione na lepszą sprawność chodu (w granicach możliwości pacjenta).
Odpowiedzi z "lejem podciśnieniowym" oraz "lejem silikonowym" są nieadekwatne, ponieważ oba te rozwiązania zakładają istnienie kikuta, na którym lej może się oprzeć i uszczelnić (mechanizm podciśnienia lub system linerowy). Przy braku kikuta nie ma miejsca na takie zawieszenie i nie da się uzyskać stabilnego przeniesienia sił w sposób typowy dla protez udowych.
Odpowiedź "z koszem udowym, stawem kolanowym, adapterem i stopą dynamiczną" również nie spełnia warunku, bo kosz udowy (lej udowy) wymaga zachowanego uda. Sam adapter i stopa nie rozwiązują kluczowego problemu: braku segmentu do osadzenia i kontroli protezy.
Wskazówka egzaminacyjna: w tego typu pytaniach najpierw zidentyfikuj poziom amputacji, a dopiero potem analizuj elementy dodatkowe (rodzaj stopy, szczegóły zawieszenia). Poziom amputacji determinuje, czy potrzebny jest element obejmujący miednicę oraz czy w ogóle możliwy jest lej udowy.
